ابزار رایگان وبلاگ
موضوع بی اهمیت … !!! | همگرایی و هم اندیشی
آخرین اخبار : 

موضوع بی اهمیت … !!!

مترو

مدتی قبل داخل قطار مترو با دختر و پسری که بدون توجه به اطراف ، به طرز فجیعی با یکدیگر ملاعبه و شوخی می کردند برخورد کردم . البته این اولین باری نبود که در محلهای عمومی پر تردد ، زنان ، مردان و دختران و پسرانی را اینچنین می دیدم . هیچ مسافری عکس العملی نشان نمی داد !؟ . گویی مسافرین، قبحی  شاهد نبودند . آنقدر صحنه ملاعبه این دو نفر شنیع بود که بی اختیار به پسرک نهیبی زدم که خجالت بکش … !!! . دخترک نگاهی به من کرد و گفت : حاج آقا نکنه یاد جوانیت افتادی … ؟! . خیلی عصبانیتم را کنترل کردم . در فکر این بودم که در ایستگاه بعدی آنها را به پلیس مترو معرفی کنم . برای ارائه مدرک ، بی اختیار با تلفن همراه ، از آنها عکس گرفتم . پسرک دید و شروع به فحاشی کرد . آنقدر عصبی شده بودم که دست پسرک را کشیدم تا به محض ورود به ایستگاه بعدی وی را از واگن بیرون بیاندازم . پسرک تقلا می کرد و به من ناسزا می گفت . دخترک نیز شروع به فحاشی کرد . یکی دوتا از مسافرین وساطت کردند و به من گفتند که حاجی ول کن ، می خوای چیکار کنی ؟ . همه جا همینه ! . کاری نمیشه کرد ! . حوصله داری ها ، آب از سرچشمه گل آلوده ! . پسرک که حالا جراتی پیدا کرده بود دست خودش را رها کرد و فریاد میزد که “خیلی ناراحتی ، برو جلوی قاری قرآن را بگیر … !!! “. قطار به ایستگاه رسید و دخترک با فحاشی دست پسرک را گرفت و از قطار پیاده شدند . سکوت به قطار برگشت . گویی هیچ چیزی نشده بود !

یکی دو روز قبل که نقل قول احمد توکلی در واکنش به خبر تبرئه سعید طوسی را که گفته بود ” وقتی خبر را شنیدم یکه خوردم” ، بی اختیار به یاد ماجرای چند ماه قبل مترو افتادم و موضوعات اخیر را فارق از هر پیشداوری ، از منظر حقوقی و اجتماعی مورد مداقه قرار دادم .

یادم آمد که اژه ای سخنگوی قوه قضاییه در آبان ۹۵ درخصوص پرونده طوسی گفته بود:  کسی آمده شکایت کرده و بررسی شده . اما هنوز مرحله رسیدگی به پایان نرسیده و این پرونده در ابتدا یک شاکی داشت و بعدا سه یا چهار نفر شدند ، برای طوسی ، در مسئله خلاف عفت عمومی قرار منع تعقیب صادر شد . اما اعتراض شد و به دادگاه رفت و دادگاه با قرائن و شواهدی گفته که باید رسیدگی ادامه پیدا کند، به همین دلیل قرار منع تعقیب را نقض کرده است. وی همچنین با لحن  پیشداورانه و در جهت تبرئه متهم گفته بود : ”کسی که شکایت می کند باید دلیل و شاهد داشته باشد و اگر بر مبنای اظهارات شاکی قاضی دستور تحقیق داده و علم پیدا کند ، حکم می‌دهد . ممکن است واقعا هم حق با شاکی باشد اما گاهی اثبات نمی‌شود !!! ” .

با مروری ساده در میابیم که متاسفانه در رویه قضایی، تنها شناسایی حرمتهایی که جنبه جزائی و کیفری دارند معمولاً  به صورت پراکنده و مبهم با تلقی ذهنی قضات و قانونگذاران نسبت به مسائل تجاوز به عنف ، صرفاً انجام نزدیکی جنسی بدون رضایت زن و با استفاده از قهر و غلبه ، رسیدگی می گردد در حالی که مسائل تجاوز به عنف می تواند مصادیق فراوانی را در بر بگیرد .

البته باید توجه داشت که اثبات بزه انتسابی ، از جمله مسائلی است که مشکلاتی را در روند رسیدگی به این گونه پرونده‌ها به وجود آورده که ضرورتاً نیاز به تدبیر و تصحیح قوانین در جهت رعایت هر حریم مغایر با موازین شرعی ، اخلاقی و انسانی همانند “دعوت به استخر و دادن ماساژ و بیان شوخی های رکیک با نونهالان و نوجوانان ” را در راستای احترام به حقوق انسانی دارد تا در مواجهه با بزه های انتسابی ، عاجز نمانده و جنبه اظهار نظرهای انتزاعی یا شخصی پیدا نکند .

خوب طبیعی است حفظ آبروی هر فردی از آحاد جامعه از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است ، اما چه می شود که از نمایندگان مجلس گرفته تا احمد توکلی و رسانه های بیگانه یکه خورده و همه بر طبل بی عدالتی نسبت به پرونده طوسی می نوازند ؟!

فارق از شیطنتهای معاندین خارج نشین و ضد انقلاب ، با مرور بر وقایع فوق در میابیم که بخشی از ذهن جامعه نسبت به موضوع طوسی نسبت به اعمالی که در زمره تجاوز به عنف تعریف نشده ، لیکن وی به آنها اعتراف نموده است ، نگران و مکدر شده و دنبال یافتن پاسخی مبنی بر صحت و درستی است .

علیرغم اینکه پرونده های واقعی انواع اختلاس و سرقت و تجاوز به عنف با مصادیق فقهی آن به وفور در مراجع قضایی کشور مشاهده می شود ، به نظر من قوه قضاییه از همان ابتدای بحث طوسی که موضوع رسانه ای شد و در صفحات مجازی به شکل قارچ سربرآورده و دست به دست می شد ، می بایست علاوه بر صیانت از شخصیت طوسی نسبت به اتهام انتسابی ( نه جرم ) به متهم ، به تنویر دقیق اذهان عمومی بخش جامعه ای می پرداخت که متاسفانه هیجانات دینی و سیاسی و اقتصادی را سالهاست دنبال می کند .

این حق مردم و هر سئوال کننده ای است وقتی شکی (‌ ولو اشتباه ) در دلشان راه پیدا کرد ، باید پاسخ آنرا مستند و مستدل داد نه اینکه از همان ابتدا طوری گارد گرفت که شک را بدون هیچ مدرکی تبدیل به یقین ظنی نموده تا جایی که اگر ثابت شود بزه ای هم صورت نگرفته ، موجبات ریختن فاحش آبروی متهم در جامعه و در خانواده اش را فراهم آورد .

در فقره طوسی ، نه تنها آبروی متهم ریخته شد بلکه سئوال بخشی از جامعه نیز بی پاسخ ماند و علیرغم پیگیرهای رسانه ای و مجازی ( خودی و غیر خودی ) نسبت به پیگیری موضوع ، مطلب آنقدر حساس شد که موضوع به بحران خبری تبدیل و یکی از نمایندگان مجلس نیز به جای ریختن آب بر روی آتش عطش کاذب خبری ، بنزین روی آن ریخت و گفت : هر گونه پیگیری در مورد پرونده طوسی اشاعه فحشا می باشد .

وقتی قبح هر عمل خلاف شرع و قانون در جامعه ای ریخته شد و حرمتها جای خود را به انواع بی بند باری و عناد و بی غیرتی های اقتصادی و اجتماعی داد ، فاتحه آن جامعه پیشاپیش خوانده شده است .

متاسفانه بی لیاقتی و بی تدبیری های سالیان دراز برخی مسئولین به همراه سخن پراکنی های احساسی رسانه های داخلی و خوشایند جلوه دادن موضوعاتی از این دست توسط رسانه های معاند به ایجاد اشتیاق کاذب در بین مردم نسبت به اخبار هیجان انگیز جنسی که ربطی به دین و حکومت نیز داشته باشد ، طی سالها آنقدر فشرده شده که خروجی های آن را امروزه در ایستگاههای مترو ، پارکها ، پارتی ها ، وسائط نقلیه عمومی و بسیاری از مراکز عمومی بطور علنی شاهد هستیم .

رضا اصلاحی

حقوقدان و کارشناس مدیریت بحران

 

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *