آخرین اخبار : 

بیشترین درآمد حق کیست … ؟!!!

Doctors

ابن روز ها در خصوص دریافتی از  دولت و فیش حقوق کارمندان حرف های زیادی شنیده میشود . اخیراً نیز روزنامه آسیا در یکی از صفحات اصلی خود نوشته بود : ” حقوق ماهانه  رئیس جمهور ۶ میلیون تومان می باشد و این در حالی است که بالاترین حقوق ، مربوط به پزشکان است که گاهی تا ۱۵۰ میلبون در ماه دریافت می شود “.

باید اذعان داشت که متاسفانه نکاتی در این خصوص وجود دارد که بدانها اشاره نمیشود ، مثلا این موضوع که حقوق رئیس جمهور می بایست با توجه به مخارج مرتبط حقوق اش بسیار بالاتر باید باشد . لیکن اکتفا کردن به پرداخت حقوق ناچیز به رییس جمهور ، فساد زا خواهد بود و این میشود که رئیس جمهور مجبور به استفاده از امکانات دولت شود . از طرفی هزینه های نامحسوسی مثل هزینه های گزاف محافظت کجا دیده می شود .

در کشور ما ، در  قبال اشتباهات رئیس جمهور کسی دنبال شکایت و رفت و‌آمد در ساختارهای نظارتی نیست اما در خصوص پزشکان وضع طور ذیگری است . بایستی قدری تامل داشت و صادقانه نوشت ! . باید جستجو کرد و بعد نوشت که چند نفر از پزشکان حقوق ۱۵۰ میلیونی دریافت می کنند ! . بی تردید حتی یک پزشک در ساختار دولتی چنین حقوقی را دریافت نمی کند و حقوق پزشکان مثل بقیه کارمندان محاسبه و پرداخت میشود . خوب پس موضوع این اعداد و ارقام نجومی چیست؟ چرا بی گدار  در نوشته ها چیزی که صادقانه نیست می نویسیم؟  بی تردید شفاف سازی در این خصوص وظیفه دولت و مسئولین وزارت بهداشت است که متاسفانه خود ، ساکنین این فتنه بزرگ یعنی تهمت ناروا به پزشکان هستند و آتشی را می افروزند که دود آن به چشم خودشان هم خواهد رفت.

اما واقعیت چیست ؟ واقعیت این هست که پزشکان طبق قوانین حقوق دریافت می نمایند ، لیکن در کنار حقوق ، مبلغی به عنوان کارانه پزشکان دریافت می نمایند ، همان حق الزحمه ای که بر اساس کتاب های تعرفه دولتی در قبال هر خدمتی که پزشک انجام میدهد به ایشان تعلق می گیرد . به عبارتی برای هر خدمت یا اقدام پزشکی ، هزینه ای طبق کتاب تعرفه ، که اصل کتاب در آمریکا تالیف شده است ، ضریب عددی به عنوان k در نظر گرفته میشود .  مثلا برای عمل آپاندیسیت ۳۱k جراحی و ۱۴٫۶k  برای بیهوشی می باشد . در ایران هر k  طبق آخرین تعرفه پزشکی تعیین شده توسط دولت ۸۸۰۰ تومان می باشد و به ازاء هر خدمت انجام شده ، حق الزحمه پزشک مشخص می شود و هر قدر پزشک فعال تر باشد و ساعات بیشتری در خدمت تعداد بیماران بیشتری باشد ، حق الزحمه بیشتری دریافت می نماید .

اما نکته مهم این است که تمام حق الزحمه کارکردی پزشکان به ایشان تعلق نمی گیرد قبلا بطور متوسط ۵۰ درصد حق الزحمه را پس از کسر مالیات به پزشک پرداخت می نمودند . در دولت یازدهم ، طرح پلکانی ایجاد شده ، بگونه ای که هرقدر پزشک بیشترکارکرد داشته باشد بصورت پلکانی حق الزحمه پزشک کاهش یابد ؟! ،  به طوری به کارکرد پزشکان تا سقف ۱۰ میلیون تومان ، تنها حدود ۸۰ درصد  بعنوان حق الزحمه کارانه به پزشک تعلق می گیرد و  اگر پزشکی بیش از ۴۰ میلیون کار کرد داشته باشد حدود ۴۰ درصد کارکرد پزشک را پس از کسر مالیات به پزشک  پرداخت می نمایند !!! .‌

نتیجه اینکه اگر پزشکی با تمام توان صبح و عصر و گاهی شب در خدمت بیمار باشد به فرض کار کرد ۱۰۰ میلیون تومان در ماه ، حدود ۴۰ میلیون کارانه دریافت می نماید . نتیجه اینکه برای دریافت کارانه‍ ۱۵۰ میلیونی  بایسی هر پزشک بیش از ۳۰۰ میلیون کارکرد داشته باشد که این از محالات است !!!!

اما از نکات مهم این است که برای هر ریال پرداخت به پزشک ، میزان خدمتش به بیمار طبق اسناد ثبت و ضبط شده و وجود دارد . از طرفی نیز ، اسناد هر اقدام توسط واحد اسناد پزشکی و پرسنل بیمه ارزیابی و بررسی میشود تا مو از ماست بیرون کشیده شود که مبادا خدایی ناکرده ، پزشک ، ریالی در قبال خدمت انجام نشده دریافت نماید !!!

از طرفی ایجاد تشویش با اعلام مبالغ غیر واقعی میتواند ذهن بیمار را به سمتی سوق دهد که تصور کند این کارآنه توسط پزشکان بطور مستقیم از جیب بیمار خارج میشود در حالی که چنین موضوعی صحت نداشته و بیماران بین ۳ تا ۶ درصد هزینه خدمات  را پرداخت می نمایند  مثلا اگر برای همه خدمات بستری و عمل جراحی و بیهوشی و … ، ۶۰۰ هزارتومان هزینه شود ، بیمار مبلغی بین ۳۰ تا ۶۰ هزارتومان پرداخت می نماید.  اما نکته دیگر اینکه هزینه خدمات درمانی در ایران نسبت به  بسیاری از کشورهای همسایه و اروپا و امریکا پایین تر است و مردم و دولت باید قدر شناس خدمات پزشکان باشند و رسانه ها در بیان مسائل باید صادقانه اظهار نظر نمایند.

نکته مهم دیگر این هست که پزشکانی که بیشترین کارانه را دریافت می کنند ، اغلب بیماران در مقابل مطبشان به وفور صف می کشند ، حال اگر این پزشک بیماران را ویزیت نکند  به خاطر اینکه کارانه کمتری دریافت نماید ، چه کسی بیشتر متضرر میشود پزشک یا بیمار؟ . اساسا ضرورت و فراوانی مراجعه سبب میگردد که پزشک وقت بیشتری را در خدمت مردم بگذارد و انگیزه اقلب پزشکان ارائه خدمت و درمان تعداد بیشتر بیماران است نه درآمد بیشتر ، چرا که بسیاری از پزشکان هستند که هیچ انگیزه مادی ندارند لیکن وجود بیمار ایجاب می کند تا پزشک وقت و عمر خود را صرف درمان نماید.

حال یک فرض در ذهن خود متصور شوید و‌آن فرض این است که پزشکان بخواهند همان ساعات اداری یعنی حدود هفت یا هشت ساعت در روز خدمت ارائه نمایند در اینصورت یا بسیاری از بیمان بدون درمان رها می شوند یا در نوبتهای طولانی قرار میگیرتد یا اینکه باید از خارج پزشک برای درمان وارد نمایم یا اینکه بیماران را به خارج اعزام گردند.  در اینصورت آیا مشکل بیمار حل میگردد؟  آیا هزینه بیمار کم میشود؟ آیا مردم یا دولت وقتی ، خدمت و یا کالایی می خرند ، هزینه آن را پرداخت نمی کنند ؟!!! .

طبق قانون اگر پزشکی در ارائه خدمات به بیماران قصور نماید باید در ازاء قصوری که انجام داده دیه پرداخت نماید . برای مثال اگر حق  الزحمه یک عمل  حدود ۱۰۰ هزارتومان باشد و بیمار خدای ناکرده فوت نماید پزشک هزینه دیه بیمار را باید پرداخت نماید که هیچ تناسبی بین هزینه خدمت  پزشکی و‌ دیه وجود ندارد.!!!

به هر حال مشکل کشور ،  حق الزحمه دارای حساب و‌ کتاب به پزشکان نیست ، بلکه پرداخت های نجومی و بدون حساب و کتاب به برخی نور چشمی هاست که هیچ سندی که نشان دهد چه خدمتی رائه کرده اند وجود نداشته یا حداقل خدمت شان تعرفه گذاری نشده و این در حالی است برای هر ریال  پرداخت  به پزشک حساب ‌و کتاب و سند وجو داشته و‌ هیچ‌ بی سندی به پزشک پرداخت نمی شود .

در حرفه پزشکی شاهدیم که این مردم هستند که پزشک خود را انتخاب میکنند ، نه دولت و یا شخص دیگری . پس عاقلانه نیست که مردم نیازمند مجبور باشند تا در مقابل مطب پزشک ساعاتی را منتظر ویزیت توسط پزشک منتخبشان باشند می توانند به هزاران پزشک دیگر مراجعه کنند . ولی ، وقتی انبوهی از بیماران در کشور منتظر خدمات درمانی هستند و پزشکان نیز آماده ارائه خدمات به آنها می باشند ، این چه انتظاری است که به پزشک حق الزحمه پرداخته ننمایم . خلاصه اینکه اولا در ساختار دولتی حقوق ۱۵۰ میلیونی صحت ندارد ثانیا کارانه پزشکان بر اساس تعداد بیماران و‌ نوع خدمت پزشکی تعیین میگردد  ، ثالثا اگر درآمد پزشکان کم شود باید شاهد باشیم که بیمار کم شود و یا تعداد پزشکان زیاد شود که در این فرض هم آیا هزینه درمان در کشور کم می شود ؟

مردم و دولت در هر حال باید هزینه درمان را پرداخت نمایند ، کما اینکه هزینه نان و رفت و آمد‌ و تلفن و آب و برق و بنزین و … را پرداخت می نمایند. رابعا شایسته است افراد غیر کارشناس حرمت حریم پزشکی را حفظ نمایند و‌کاری نکنند که پزشکان به مهاجرت بیاندیشند که در اینصورت ، دولت و مردم هزینه بیشتری برای درمان متحمل خواهند شد .

هم اینک که این مطلب را می نویسم ، ساعت نزدیک  به ۲:۳۰ صبح هست و در بیمارستان ‌و اتاق عمل بیدارم تا یک بیمار اورژانسی تحت عمل جراحی قرار گیرد و خاتمه یابد.   من هم دوست داشتم که در کنار خانواده ام می خوابیدم ، لیکن به دلیل تخصص بیهوشی ، بیدارم تا بیمارم  درمان شود . این مهم تنها با انگیزه خدمت و درمان است که شکل می گیرد ، نه درآمد !!! ، چرا که آرامش خیلی بهتر از پول است لیکن چه می شود کرد که کار بیمار هم ‌باید انجام شود. چه وقتها که خیلی از همکارانمان آرزو داریم تا اوقات فراغت داشته باشیم و حتی حاضریم هزینه کنیم تا بتوانیم مثل بقیه وردم و دولتمردان خواب راحتی داشته باشیم ….. ،‌ما پزشکان هر لحظه با بیماری روبرو هستیم که نیاز به حمایت پزشکی و مراقبت دارد .

البته موارد ذکر شده جهت تشریح موضوع بود تا  مشخص گردد به پزشکان به صرف پزشک بودنشان ، درامد چند میلیوتی ندارند . بلکه بر اساس کارکرد پول دریافت می نمایند . به طور مثال اگر دو‌ متخصص مشابه مثلا جراح مغز و‌اعصاب داشته باشیم و یکی از انها رئیس بیمارستان باشد ، قطعا آن پزشک رئیس بیمارستان ملیونها تومان در ماه به جهت فرصت کمتر برای ارائه خدمات درمانی  به بیماران ،‌درآمد کمتری دریافت می نماید . راستی چرا دور برویم من که مدیر عامل جمعیت هلال احمر هستم  حد اقل حدود ۱۵ میلیون تومان کارانه کمتر  از همکاران خود دریافت می نمایم ، چون کمتر خدمات درمانی دولتی ارائه می دهم. البته باید اظهار نمایم که در ساختار خصوصی وضع کمی فرق می کند و تعرفه ها بیشتر است .

چه بسیار مشاغل فانتزی  مثل آرایشگران و بنگاه معاملات مسکن و اتوموبیل داران و تعمیر کاران بی تجربه و بازاریان و فوتبالیستها و …. ، که  دستمزدشان به مراتب بیشتر از پزشکان است.  اگر منصفانه بیاندیشیم ، آیا حق ویزیت یک فوق تخصص زیادتر است یا یک آرایشگر زنانه … ؟!  حق الزحمه یک مشاور املاک زیادتر است یا حق الزحمه یک جراح در بخش دولتی ؟ ضمن اینکه مشاور املاک یک برگه می نویسد و‌هیچ مسئولیت بعدی که ملک مشکل داشته باشد یا نه را قبول نمی کند و لی پزشک برای هر دارویی که تجویز میکند و یا هر بخیه ای که میزند مسئول است . پزشکان سالها درس می خوانند و تخصص می گیرند تا به مردم خدمت کنند ، و این درحالی است که یک آرایشگر و یا فوتبالیست و یا بنگاه دار مسکن و یا یک بازاری می تواند با حداقل سواد و یا دلالی و دویدن در میدان ، درآمدهای هنگفتی داشته باشد .

دکتر بهروز کارخانه ای / متخصص بیهوشی و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان

  1. رضا طهماسب می‌گه:

    بسیار عالی بود
    از خیل ارادتمندانیم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *